We lijken de populaire oversimplificatie te onderschrijven dat machines minder bevooroordeeld zijn dan mensen; als je echter bekend bent met de manieren waarop machines worden getraind om verschillende aspecten van gegevens te lezen en zich daarop te richten, dan weet je dat: Het is gewoon niet zo eenvoudig.
Anatomische variatie is een verrassend genegeerde factor bij gezichtsherkenning/facial mocap in technologie en entertainment. Vereenvoudigde anatomische diagrammen worden vaak geaccepteerd als universeel toepasbaar op alle gezichten en er worden weinig verdere vragen gesteld.
De realiteit is: GEZICHTSSPIEREN ZIJN ZEER VARIABEL.
Masterclassfragment en links van recent webinar met CAVE Academy, via Visual Effects Society.
De frontalis (voorhoofdspier die je wenkbrauwen optilt) volgt niet altijd de beelden die in anatomiediagrammen worden gepresenteerd.
Inner brow raiser is een van de moeilijkste gezichtshandelingen om duidelijke referenties voor te vinden. Veel bronnen slagen er niet in om acteurs te vinden die hun inner brow raiser kunnen onderscheiden van andere gezichtshandelingen zoals outer brow raiser (van frontalis, pars lateralis) en brow lowerer (van corrugator).
Waarom hebben face trackers en avatars last van vals positieve wenkbrauwverlagingen? Hier onderzoeken we de hoofdoorzaak en bieden we een verrassend eenvoudige oplossing.
facetheFACS@melindaozel.com
